-->

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Λιγο πισω...


Ξερεις....

Ξερεις τι θα ηθελα....

Να γυρισω λιγο πισω τον χρονο...

Εκει που η θηλια των συναισθηματων ειναι τοσο σφιχτη

που η ανασα με δυσκολια βγαινει και σου αρεσει...

Που δεν θες να νιωθεις..

Που δεν θες να αναπνεεις..

κι ουτε σε νοιαζει...

Εκει που η πορτα ανοιγει  και η καρδια παει να

σπασει σε χιλια κομματια..

Εκει που η ματια διασταυρωνεται και δεν θες να

υπαρξει αυριο...

Κι οταν το ενα χερι αγγιζει το αλλο...

Δυο ομοια συμπαντα απο διαφορετικες τροχιες και

χρονο νιωθεις να συγκρουονται...

Εκει που θες να κανεις την καρδια σου

να μη ακουγεται τοσο δυνατα και ντραπεις...

Εκει που το σωμα εκριγνεται σαν ηφαιστειο...

Εκει που δεν σε νοιαζει τι σημαινει πρεπει

και γιατι..

Εκει που τα δακρυα κυλανε...

Εκει που τα ποδια τρεμουν...

Εκει που ολες οι λεξεις μπερδευονται τοσο πολυ

μεταξυ τους που δενονται και σταζουν

μονο συναισθημα...

Δυνατο..

Μοναδικο...

Αισθησιακο..

Ουσιωδες...

Που ισως εμεις ποτε να μην ξανανιωσουμε....

Καληνυχτα και σ'αγαπω θα σου πω και παλι...

Απο συναισθηματικη συνηθεια....

Και με ενα γιατι διπλα στο κρεβατι θα ξαπλωσω και αυτο

το βραδυ να μου χαιδευει ειρωνικα τα μαλλια...

Και εγω παλι το πρωι θα σου πω με

χαμογελο καλημερα...

Και θα σ'αγαπω...


Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Απόψε θα 'θελα να 'ρθεις....

Απόψε θα' θελα να 'ρθεις....

Αυτό θα 'θελα...

Να 'ρθεις για λίγο μόνο.... Γιατί να κρύβομαι πια;

Ποιος ο λόγος;

Οι δυο μας μιλάμε...

Να 'ρθεις να γεμίσει το σκοτάδι με φως...

Να αφήσεις πίσω ό,τι μας πονά και να χωθείς στο πάπλωμα...

Ήσυχα κι αθόρυβα...

Μη μου μιλήσεις...

Μη με ξυπνήσεις...

Μη μου αρνηθείς...

Θέλω να νιώσω τη ζεστασιά του κορμιού σου...

Θέλω να γεμίσει το δωμάτιο..με το άρωμά σου και τα σεντόνια με τη μυρωδιά σου...

Να μην υπάρχει χρόνος, ούτε χώρος.... Μόνο εμείς....

Εγώ, εσύ και τα σκεπάσματα...

Έλα μια φορά κι ύστερα φύγε...

Δε με πειράζει...

Έμαθα πια...

Τη συνήθισα την έλλειψή σου.... Δε με πονάει....

Ένα ελαφρύ μούδιασμα νιώθω μόνο αργά τη νύχτα που αγκαλιάζω το μαξιλάρι μου και χάνομαι στις σκέψεις μου.... Μόνο τότε δεν ανέχομαι τον εαυτό μου...

Τις άλλες ώρες του 'μαθα να στέκεται όρθιος, να μην πληγώνεται, να μην αγγίζεται, να μην περιμένει....

Έγραψα σε ένα χαρτί όλα όσα δε πρέπει να κάνω...

Δε πρέπει να σε ψάχνω....

Δε πρέπει να σε ενοχλώ...

Δε πρέπει να σε πάρω τηλέφωνο....

Ούτε να περιμένω ένα....

Πρέπει να έχω εγωισμό, θυμό κι αυτοέλεγχο....

Να μη σε σκέφτομαι και να σε σβήσω απ' όπου πήγες και σφήνωσες...

Ένα σωρό πρέπει μάζεψα....

Τα κόλλησα στο ψυγείο..

στο καθρέφτη...

στο γραφείο...

στο αμάξι....

Παντού....

.........Μόνο το κρεββάτι κράτησα ανέπαφο....

Όταν ξαπλώνω πάνω του τα ξεχνάω....

Εκεί μπορώ να λέω τι θέλω....

Κι απόψε θέλω εσένα.....

Έλα μια τελευταία φορά κι ύστερα φύγε....

Δε θα σε κρατήσω....

Δε θα σε εμποδίσω....

Δε το 'κανα ποτέ άλλωστε....

Μην αργείς, όμως, γιατί δεν αντέχω άλλο....

Βαρέθηκα να μην έρχεσαι....

Κουράστηκα να περιμένω στο σκοτάδι...

Συνήθισαν και τα μάτια μου και φοβάμαι μήπως έρθεις και δε σε δω....

Γύρνα μόνο για απόψε....

Γι' αυτή τη νύχτα που σε έχω ανάγκη....

Έλα όπως σε φαντάζομαι....

Όπως έρχεσαι κάθε βράδυ για να με κάνεις να αποκοιμηθώ....

Σήκωσε το πάπλωμα και ξάπλωσε δίπλα μου....

Πέρνα τα χέρια σου από πάνω μου...

Μπλέξε τα πόδια σου στα δικά μου...

Βάλε το κεφάλι μου στο λαιμό σου κι άσε με να κοιμηθώ....

Δε θέλω τα λόγια σου τώρα...

Τη παρουσία σου θέλω....

Αυτή που με καθησυχάζει και με ηρεμεί....

Αυτή που μου επιτρέπει να ονειρεύομαι όταν είμαι ξύπνια...

Έλα να μπερδευτούν τα κορμιά μας....

Δε θα σου πω τίποτα απόψε για το σεντόνι που τραβάς...

Ούτε για το τρόπο που κοιμάσαι..... Δε με ενοχλούν....

Τίποτα δε με ενοχλεί....

Μόνο αυτή η σιωπή και το κρεβάτι μου...

Τόσο μεγάλο ήταν πάντα...;

Τι να το κάνω τόσο μεγάλο κρεβάτι..;

Δεν το θέλω....

Στη μια άκρη κοιμάμαι...

 Έλα να με βάλεις για ύπνο μία τελευταία φορά......

Έλα να με βάλεις για ύπνο μία τελευταία φορά.


Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Φτηνα τσιγαρα..

Οταν το δερμα πειναει κι η αναγκη

δεν βρισκει το υποκειμενο της ολοκληρωσης...

η απελπισια ουρλιαζει σπαζοντας τους καθρεφτες της

μοναξιας ..

ο θυμος ξεπηδαει μεσα απο πυρινες φουσκωμενες

φλεβες δινοντας στην σιωπη κραυγη και σκιζοντας τα χειλη του σωματος

η καρδια δινει τον τελευταιο της ρυθμο στο τραγουδι της ανυπαρξιας...

Το μετα σ'ενα διαρκη πολεμο με το γιατι συνοδευουν το κορμι σε απογνωση...

Η παραταση τελικα ειναι ενας απαραβιαστος κανονας...

Οι λεξεις φυλακιζονται πισω απο τα σιδερα της ψυχης

και τα θελω τρομακρατιμενα κρυβονται πισω απο σπασμενα συναισθηματα...

Ο δρομος μακρυς..

Με λυγισμενα ποδια πως να περπατησεις..?

Τα αναπαντητα ερωτηματα του μυαλου δυσκολευουν τις διαβασεις...

και οι λακουβες του παρελθοντος γεματες νερο και λασπη

λερωνουν το καινουργιο σου φορεμα..

Ποιος ξερει...μπορει...

Καπου..καποτε...καπως...Να με βρεις...

Μεχρι τοτε θα προσπαθω να σε εντυπωσιασω...

Θα 'θελα τοσο πολυ να σε εντυπωσιασω...

γιατι η μοναδικη μας νυχτα ηταν ξαφνικη και συντομη...σαν μια μπορα..

Ουτε που προλαβα να αρχισω...

Ουτε που προλαβα να σου πω τη μοναδικη μου ιδιοτητα...

Ειμαι συλλεκτης...

Μαζευω το πιο σκληρο κι αγριο πραγμα του κοσμου..

Στιγμες...

Οταν εχω αυτον τον ξαφνικο ποθο να πεταξω και δεν εχω που να πεταξω..

κρυβομαι στην συλλογη μου..

Γεματη καφεδες...

Τυχαια αγγιγματα..

Βρισιες..

Τρυφερους παρανομους..

Στοες...

Συναντησεις..

Κραυγες...

Σιωπες..

Χωρισμους..

Λογια,λογια.λογια....λογια....

Ετσι κι αλλιως τα πραγματα θα κυλισουν οπως θελουν αυτα...

Η ζωη ξερει ...

και εγω την εμπιστευομαι...

Ειμαι απο αυτους που παντα καπνιζαν φτηνα τσιγαρα....

smoking.jpg


Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Μια ζωη για μενα...

Εμπαινες...

αθορυβα μες στην καρδια μου...
Κι εφευγες...
σαν τη σκια απο κοντα μου..
Εβλεπα...
τον χρονο γρηγορα να τρεχει..
Κι εμπλεκα...
με ο,τι τ ΄ονομα σου εχει...
Νομιζα...
πως ευκολα θα σε κερδισω...
Γνωριζα...
αυτο που θα αντιμετωπισω...
Μου πηρε τοσο καιρο
να καταλαβω πως ζουσα εδω...
μια ζωη για 'σενα...
Μονη δεν ξερω να ζω...
κι ομως μακρια σου να φτιαξω μπορω...
μια ζωη για 'μενα...
Εμεινα...
φυλακισμενη σ' οσα ειδα...
Κι εγινα...
το τελος σε λευκη σελιδα...
Ηθελα...
να καταλαβεις τι περναω...
Ηξερα...
πως ενα τοιχο ακουμπαω...
Αλλαξες...
τον τροπο της αγαπης παλι..
Ανοιξες...
στα λαθη μια αγκαλια μεγαλη..

yalnizlik.jpg


Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

Ελα να γραψουμε κατι μαζι...

Προσπαθω....

ωρες προσπαθω...

γραφω...

σκιζω....

γραφω....

Αχ ελα να γραψουμε κατι μαζι...

Σιωπηλη με κοιτας,διχως να μιλας....

και εμενα το μελανι στην πενα μου εχει παγωσει,

και οι λεξεις...

οι λεξεις φυλακισμενες μεσα στου μυαλου μου τη 

φυλακη σφιγγουν τα σιδερα με τις γροθιες τους για να

μην βγουν εξω...

Αχ, ελα εδω να γραψουμε κατι μαζι...

Εσυ παντα ηξερες ποιες λεξεις με εκφραζουν...

Πως τα συναισθηματα μου ανοιγουν το παραθυρο

και κραυγαζουν...

Αχ ελα να γραψουμε κατι μαζι...

Τα χερια μου κουραστηκαν... 

στου εαυτου μου το "δινε" ,

βαρεθηκαν να ζουν ετσι και τωρα με εγκαταλειπουν...

Ελα σου λεω...ελα...μονο μην καθεσαι 

σαν ατσαλινη απουσια...

Δεν μ'αρεσει οταν σωπαινεις...

Γραψε κατι...ακομα και αν εγω

διπλα σου κλαιω...

Το ξερω...

Και εσυ πονας...

Και εσυ θα ηθελες να ζεις μεσα απο της 

ψυχης σου το ειναι την επομενη στιγμη

που θα σε εκανε ευτυχισμενη...

Μα...ελα....σαν χαρη στο ζητω...

Της μοναξιας το μονοπατι δεν αντεχω να

το περπατησω....

Χρειαζομαι το δικο σου χερι....

Δεν μπορω μονη μου....!!!

Της καρδιας οι πληγες μοιραζουν ανασες που

πονουν...

Και εγω δεν αντεχω...

Ελα να γραψουμε κατι μαζι...

Διωξε το σημερα..το χθες...

και μιλα μου,μεσα απο τις δικες σου

γραμμες...

Ελα να μοιραστουμε σε ενα κομματι 

χαρτι οτι μας πονα και ας μην 

υπαρχει αυριο...

Αλλωστε και οι δυο ξερουμε οτι 

τις δικες μας τις φωνες 

κανεις δεν προκειται να τις 

ακουσει...

Ελα...

Η φωνη μου εμενα δεν μου φτανει...

και οι λεξεις στην σιωπη μου

δεν βρισκουν κανενα νοημα....

Μη με αφηνεις μονη...

Εσυ ξερεις...

Εσυ μπορεις...

Να κανεις το χθες μου σαν να ηταν μια μπορα που

περασε...και το αυριο μου καλοκαιρι...

Να νιωσεις πως και γιατι χτυπα η καρδια μου...

Ελα....

και εγω οτι γραφω....για σενα θα το γραφω....

και ας μην ερθεις....

Lets-write-something-writing-4545938-1024-768.jpg


Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

"Σταξε λιγο χρονο ακομα.."

Ασυνειδητα ο χρονος κυλα...

και εσυ μενεις μονη 

στα "οχι" σου και "μη"

αγνοωντας πως οι δειχτες σπρωχνουν με βια

την ζωη σου..

Αναρωτιοσουν γιατι παντα το φιλι

ηταν στιγματισμενο απο το πρεπει..

Πιστευες πως η αμοιβαιοτητα ειναι ο 

νομος της αγαπης..

Ενα χαδι τρυφερο σου εδινε 

ανασα για να ζεις...

Ο ομορφες λεξεις επεφταν σαν γιασεμια πανω 

στο δικο σου κορμι..

Ηθελες να ζησεις...

Να χανεσαι σε μια παραμυθενια στιγμη...

Ηθελες να ονειρευεσαι..

Προτιμουσες να ακους 

τον ηχο απο τα ξεραμενα φυλλα

που μοιραζαν σιωπες

μη μπορωντας ομως να 

υποστεις την συντελεια

της καρδιας σου...

και η καρδια σου σιγα,σιγα εσπαγε..

Δεν ηθελες να το παραδεχτεις..

μα..η ψυχη σου μπλεκοταν 

σαν κουβαρι και το βλεμμα σου

εψαχνε συνεχως μια διεξοδο

απο της μνημης σου το υπογειο

που μονη σου γυρνουσες 

προσπαθοντας να κυκλωσεις τον 

χρονο..

Και οι λεξεις..ακομα λειπουν..

Σβησμενα ονειρα..

Χαμενες ελπιδες...

Η βουβη διαλεκτος του πονου

σε κυβερνουσε....

.......................

Και αυτη η νυχτα τυρανναει τις αισθησεις σου..

Τωρα δεν μετρας πια ανασες,μα σιωπες...

Σηκωνεις το βλεμμα...

Τα λυγισμενα σου γονατα πλεον

δεν τα νιωθεις..

Ο λεκες στο χαλι και τα κομματια απο

τα σπασμενα συναισθηματα σου

που κατασπαραζει το ενα το αλλο,

κατι σου θυμιζουν...

Δεν θες πια να σκεφτεσαι...

Και συνειδητοποιεις οτι το μονο που

 αναζητας αυτη τη στιγμη,

το μονο που βγαινει μεσα 

απο τα σφραγισμενα ,ταλαιπωρημενα

χειλη σου ειναι μια σπασμενη 

απο τον λυγμο φωνη που λεει..

"Σταξε λιγο χρονο..ακομα...."

clock-hourglass.jpg







Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

To λαθος...


Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Τι ειναι ο ερωτας τελικα...?

164931-love-by-ttr2.jpg


 ΕΡΩΤΑΣ....
Η ΚΙΝΗΤΗΡΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ....
Ο ερωτας ειναι αυτος που παει και ερχεται... 
Δεν ειναι παντοτινος...
Με τον ερωτα ομως ερχεται και η αγαπη....και τοτε απο κατι μικρο γινεται κατι μεγαλο, κατι παντοτινο, αληθινο....
Ο ερωτας μοιαζει με την αναπνοη..
Δε μπορει μονο να εκπνεεις, χωρις και να εισπνεεις.. 
Αν σταματησει η εισπνοη, αν δε γινει ανταποδοση του αισθηματος, χανεται η αναπνοη, χανεται ο ερωτας 
Ποια ειναι τα «φτερα του ερωτα»;
Τα διαφορετικα του προσωπα; 
Πως ειναι δυνατο να χωραει ολες αυτες τις εκρηκτικες δυναμεις που δοκιμαζουν τα ορια μας, την αγαπη, το παθος, τη ζηλια;
Ποσο τυφλος, ωμος, κεραυνοβολος, παραλογος, υπερβατικος μπορει να γινει ή ποσο σοφος, ωριμος, λογικος, υποταγμενος σε «προδιαγραφες» και σχηματοποιησεις; 
Ερωτευομαστε το ιδιο καθε φορα, σε καθε ηλικια ή οι εμπειριες μας «παλιωνουν» και επανακαθοριζουν τις προσδοκιες και την ενταση των συναισθηματων μας; 
«Επιτρεπεται» να ερωτευτουμε στα 60 μας;
«Απαγορευεται» να ερωτευτουμε εκεινον - εκεινη οταν μας χωριζει ηλικιακο χασμα και οι κοινωνικες συμβασεις;
Όποιες και αν ειναι απαντησεις, οσες μορφες και να παιρνει, ο ερωτας ειναι πηγη νοηματος για την ζωη μας και την ατομικη μας εκπληρωση ...;
Αλιμονο σ' αυτους που δεν αγαπησαν!
Ο ερωτας ειναι εκσταση και μαρτυριο, ελευθερια και σκλαβια μαζι...
Ειναι ενα συναισθημα που αν ελειπε οι ποιητες και οι στιχουργοι αυτου του κοσμου θα εμεναν προφανως ανεργοι...
Ο ερωτας κινει τον κοσμο μας...
Κι αν ρωτησεις να σου πουν "τι ειναι ερωτας" ,κανεις δεν ξερει....


Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Αφιερωμενο!!!!!

Και παλι εδω,να νοσταλγω

τις μερες που περασαν..

Ματια θολη,μυαλο κενο,

ονειρα που γερασαν..


Εσυ εκει,σε μια στιγμη

που μοιαζει πληγωμενη,

Να κυνηγας σαν μανιακη

οτι δεν περιμενει..


Καιρος πολυς,δακρυα στεγνα

και λογια στοιβαγμενα.

Πονος κρυφος,λυγμος κοφτος

και χερια μουδιασμενα..


Χειλη στεγνα, που δεν μιλουν

κι ας θελουν να φωναξουν

γι' αγαπες που φυγαν γιατι δεν ειχαν

δυναμη τη ζωη ν'αδραξουν..


Ενα χαμογελο δεν βρισκει

τροπο να γεμισει το κενο

τυψεις πολλες,φλογες μικρες

να τυραννανε το μυαλο..


Τωρα μου λες θες η δεν θες

που,γιατι και πως..

γιατι η αγαπη βαρεθηκε και 

μας εκλεισε το φως..


Το τελος ειναι εδω,καθε λεπτο

ποτε δεν περιμενει..

Αν αγαπας ή αν μισεις

δεν το καταλαβαινει..


Τα σκοταδια που αφηνει η αγαπη

οταν γινει μοναξια,

γεμιζουνε πονο,αιμα και δακρυ

την δικη μας την καρδια...


Σ'ενα συννεφο κλεισμενα

τα ονειρα και οι στιγμες..

Εκει θα μεινουν ριμαγμενα

γιατι σκεφτονται το χθες..


Εγω εδω να μην μπορω

να ζησω μακρυα σου..

Εσυ εκει να μην μπορεις

να βρεις τα δυνατα σου..


Αφησες το κουβαρι σου 

σε αλλα χερια,

εκεινα που σου δειχνανε

καποτε τ'αστερια...


Ριξε κατι πανω σου

αν κρυωνει η ψυχη..

η ζωη μας δεν τελειωνει

ειναι μονο η αρχη..


Εγω σε αγαπω... 

και θα σου το φωναζω,

καθε τελος ειναι αρχη

και το γλυκο ειναι στο βαζο!

.............................................................

                                                             Ρολοι σταματημενο,

                                                                στον τοιχο κρεμασμενο,

                                                                     ωρες μετραει για να γυρισεις...

                                                                                    Οπου κι αν πας...

                                                                             Οπου βρεθεις........

                                                                   Πισω να μη μ'αφησεις.............








Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Wild world...

Profile

Ημερολόγιο

Ιούλιος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

Tags

Powered by pathfinder blogs